Arıcılık devamlı aynı şeylerin tekrarıdır.Etrafa baktığımızda da her şeyin tekrarını görürüz.Bu tekrarlar her şeyde vardır.Her günün gecesi,gündüzü,öğleni ve sabahı vardır.Baharı,yazı,sonbaharı ve kışı.İnsanlarında mevsimleri var,çocukluk,gençlik,olgunluk ve ihtiyarlık mevsimleri.
Arıcılıkta da erken ilk baharda başlayan telaşlar geç son baharda en aza düşer.Her ilkbahar arı kovanlarının yeni doğumu gibidir.Kış salkımından çıkan arılar hızla mevcutlarını artırmaya çalışırlar.Kıştan çıkan işçiler hızla ölmeye devam ederken yeni işçiler hayata başlarlar.Belki de en şanssız arılar ilk bahar işçileridir.Yeni bir ailenin büyümesi bu ilk işçilerin büyük çabalarıyla devam eder ve bunların ömrü de az olur.Kış aylarına denk gelen arıların ömrü en uzun ve şanslılarda diyebiliriz.
Erken ilk baharda yavru faaliyetleri hızlanmadan ilk yapılacak işlerden birisi,varroa mücadelesi yapmaktır.Zaman ilerledikçe arı nüfusu kovan içi alanlarının genişletilmesi.Arıların nektar akımlarına hazırlanması için teşvik beslemesiyle,nektar akımına güçlü bir mevcutla sokulması.
Almanya’da ilk baharda teşvik beslemesi yoktur.Kışa girmeden gerekli bal stokları tamamlanan kovanlar, nisan ayına kadar kendi kendisine yetmektedir.Belki de bizim ülke arıcılığında en büyük hatamız,bal hasadından sonra kovanlarımızdaki arıları başı boş bırakmamızdır.Diğer bir hatamızsa güçlü kovan varsa onu bölüp kışa sokmamız.Henüz her mevsim güçlü koloni kavramının farkında değiliz.
Sonuçlara gelirsek,olumlu olan şeyleri tekrar ettiğimiz gibi,olumsuz şeylerin tekrarından da vaz geçmiyoruz.Her zamanki gibi akşam yatıp uyumaya sabah kalkıp akşamı uyumak için beklemeye bayılıyoruz.Neden gezerken uyuduğumuzu hala çözemedim.Çok uyanıklar bile öyle derin uykuda ki.
Arıcılıkta da erken ilk baharda başlayan telaşlar geç son baharda en aza düşer.Her ilkbahar arı kovanlarının yeni doğumu gibidir.Kış salkımından çıkan arılar hızla mevcutlarını artırmaya çalışırlar.Kıştan çıkan işçiler hızla ölmeye devam ederken yeni işçiler hayata başlarlar.Belki de en şanssız arılar ilk bahar işçileridir.Yeni bir ailenin büyümesi bu ilk işçilerin büyük çabalarıyla devam eder ve bunların ömrü de az olur.Kış aylarına denk gelen arıların ömrü en uzun ve şanslılarda diyebiliriz.
Erken ilk baharda yavru faaliyetleri hızlanmadan ilk yapılacak işlerden birisi,varroa mücadelesi yapmaktır.Zaman ilerledikçe arı nüfusu kovan içi alanlarının genişletilmesi.Arıların nektar akımlarına hazırlanması için teşvik beslemesiyle,nektar akımına güçlü bir mevcutla sokulması.
Almanya’da ilk baharda teşvik beslemesi yoktur.Kışa girmeden gerekli bal stokları tamamlanan kovanlar, nisan ayına kadar kendi kendisine yetmektedir.Belki de bizim ülke arıcılığında en büyük hatamız,bal hasadından sonra kovanlarımızdaki arıları başı boş bırakmamızdır.Diğer bir hatamızsa güçlü kovan varsa onu bölüp kışa sokmamız.Henüz her mevsim güçlü koloni kavramının farkında değiliz.
Sonuçlara gelirsek,olumlu olan şeyleri tekrar ettiğimiz gibi,olumsuz şeylerin tekrarından da vaz geçmiyoruz.Her zamanki gibi akşam yatıp uyumaya sabah kalkıp akşamı uyumak için beklemeye bayılıyoruz.Neden gezerken uyuduğumuzu hala çözemedim.Çok uyanıklar bile öyle derin uykuda ki.
İnşallah gelişmiş ülkelerdeki arıcılık uygulamasını kısa sürede yakalarız.
Arıcılıkta her şeyi zamanında yapmak çok önemli,zamansız işler kaş yapayım derken gözü oymak olur.
NOT:
“Arıcılık bilgi merkezi ve arıcılık bilgi paylaşım forumu” açılmıştır. Ülkemiz arıcılığına inşallah olumlu katkılar yaparız. 01/01/2010http://www.aribakani.com/
